Makolągwa (Konop)

[Luka]

Makolągwa (Carduelis cannabina), gatunek ptaka wróblowego z rodziny zięb (Fringillidae). Długość ciała dochodzi do 14,7 cm, długość skrzydła złożonego 8,6 cm, długość ogona do 6,0 cm.

Ubarwienie
Ubarwienie samca jest dość urozmaicone, na popielatej głowie znajduje się na czole plama karminowo-czerwona; dwie plamy podobnej barwy występują na piersiach, łącząc się z sobą od góry. Spód ciała białawy, po bokach rudawy, upstrzony brunatnymi centkami. Grzbiet, barkówki i pokrywy skrzydeł są rdzawo-kasztanowate, lotki i sterówki czarniawe, biało lub brunatno obrzeżone. Na jesieni samiec traci stopniowo jaskrawoczerwone plamy, na ich miejsce pojawia się ubarwienie rdzawo-brązowe; w ogóle kolor upierzenia samca upodabnia się na zimę do ubarwienia samicy, choć samiec jest zawsze od niej ciemniejszy. Im samiec jest starszy, tem ubarwienie jego staje się jaskrawsze. U makolągiew hodowanych w klatce od pisklęcia czerwone plamy nigdy się nie pojawiają, a u dorosłych samców w niewoli już po pierwszym wypierzeniu się nie zjawiają się ponownie. Samica nigdy nie posiada plam czerwonych, głowa jej i kark są popielatoszare, ciemno uplamione, płaszcz jest ciemno brunatny, szyja, piersi i boki ciała mają barwę jasnopłową i są gęsto pokryte ciemnemi płomykowatemi plamkami. Młode są podobne do samicy.

Występowanie i gniazdowanie
Makolągwy zamieszkują prawie całą Europę, dochodząc na północy do 64°szer. geograficznej, w przelotach pojawiają się też i w południowo-zachodniej Afryce. Na terenie swego rozmieszczenia makolągwy tworzą liczne podgatunki. Makolągwy unikają naogół wysokich gór i wielkich lasów. Na zimę nasze makolągwy przewędrowują bardziej na południe, a na ich miejsce pojawiają się makolągwy pochodzące z krajów bardziej na północ położonych. W ogóle w zimie makolągwy są u nas znacznie mniej liczne niż w lecie. W porze ciepłej przebywają u nas w sadach, na brzegach lasów, zagajnikach i wszelkich zaroślach; na zimę zbijają się w stada, wyszukując pożywienia na polach i w krzakach. Żywią się głównie oleistemi nasionami ziół, często czynią nawet pewne szkody, rozłupując makówki i objadając konopie. Gnieżdżą się na krzakach, drzewach iglastych, w płotach z chrustu, w żywopłotach, często nawet w stosach rąbanego drzewa. Znajdowano też gniazda makolągiew na gałęziach niezbyt wysokich drzew liściastych. Gniazdo utkane jest z suchych traw i wyłożone sierścią, wełną, a nawet szczeciną i wło* siem. Gniazdo ma ścianki stosunkowo grube. Samica składa 2—3 razy w roku od 5 do 6 jaj. I samiec i samica kolejno wy* siadują jaja; gdy samica wysiaduje ponów* nie jaja, samiec karmi młode z poprzed* niego lęgu, które za nim stale latają. Są* mieć makolągwy śpiewa wiosną bardzo przyjemnym i delikatnym głosem. Mąko* lągwy mało się obawiają człowieka i łatwo dają się łapać w sidła i za pomocą siatek. Hodują się w klatkach bardzo dobrze, przyjemnie śpiewając w ciągu całego roku.

[Mark]

Dzięki Łukasz że jako pierwszy opisałeś makolągwę i tym samym mamy pierwszego ptaka w naszym leksykonie,pozwól jednak że dodam kilka słów od siebie na temat tego gatunku ptaków..Makolągwy są najbardziej spośród naszych łuszczaków uzależnione od nasion dziko rosnących roślin potocznie nazywanymi chwastami i dlatego liczba makolągw niestety spada właśnie z tego powodu ponieważ w rolnictwie w uprawach wielkopowierzchniowych i jedno kulturowych nie mam miejsca na tz. miedze na ,których rosną różne chwasty ,które są podstawowym żródłem pożywienia tych ptaków.Żródłem ich pokarmu są rzepicha,gwiazdnica,szczawie,rdesty,pięciorniki,bylice,jaskry,mniszek ,osty itp.Makolągwy to typowe ptaki terenów rolniczych,wyrażnie unikające większych kompleksów leśnych.Lubią jednak żerować na niektórych drzewach np. wiązach.Ptaki te najchętniej siadają na czubkach większych drzew.Na skutek stosowania w rolnictwie herbicydów pokarm makolągw jest  coraz uboższy i bardziej jednostronny.Wiele dziko rosnących chwastów występuje rzadko na terenie intensywnie zagospodarowanych rolniczo.Brak tam też skupisk drzew i krzewów na,których ptaki mogłyby zakładać gniazda.Wszystkie te czynniki są przyczyną tego że tych pięknych ptaków jest coraz mniej.Z moich obserwacji wynika że ulubionym miejscem gniazdowania i życia stały sie w ostatnim czasie cmentarze.Taki cmentarz to ulubiony biotop wielu ptaków a zwłaszcza makolągw ,ponieważ znajdują tam one swoje ulubione miejsca do gniazdowania w różnego rodzaju iglakach a także cmentarze są przeważnie częściowo nie zagospodarowane czyli są częściowo porośnięte chwastami,lub przylegają do jakiś nie użytków,które im zapewniają duże ilości pożywienia.Gniazdo makolągwy znajduje sie przeważnie w iglaku na wysokości ludzkiej twarzy.Ten gatunek składa jaja na przełomie kwietnia i maja i wyprowadza w roku przeważnie dwa lęgi co też nie sprzyja rozwojowi tego gatunku ,bo większość ptaków wyprowadza jednak trzy lęgi w roku.Ciekawostką tego gatunku jest to że makolągwy jako jedyne łuszczaki w okresie lęgowym nie łapią dla siebie i swoich młodych żadnych owadów tak jak to czynią pozostałe łuszczaki,tak ze są zdane tylko i wyłącznie na pokarm roślinny.Makolągwy tak samo jak inne łuszczaki na jesień tworzą stada w których przebywają do wiosny,żywiąc się w tym czasie chwastami wystającymi spod śniegu.Makolągwa jest najlepszym europejskim śpiewakiem.Życie makolągwy jest całkowicie związane z otwartymi przestrzeniami i dziko rosnącymi chwastami, dla mnie jest to prawdziwie wolny ptak.Makolągwa w klatce jest najdzikszym ptakiem jakiego można sobie wyobrazić i przeważnie nigdy sie nie oswaja.Makolągwa jest nieraz mylona z rzepołuchem,który jest u nas gościem zimowym.Rzepołuch różni się tym od makolągwy że jest bardziej brunatny  i ma w skrzydłach mniej bieli oraz że  zasiedla inne tereny czyli  Irlandie,Anglie i Norwegie,poza tym żyje jeszcze na Kałkazie. Niektórzy ornitolodzy uważają że rzepołuch nie jest oddzielnym gatunkiem tylko odmianą geograficzną makolągwy.

 Makolągwa samiec.

[Jacky]

Foto: pasta54

[malypro]

Gniazdo makolągw, które zagnieździły się na jednej z moich tuj niedaleko klatki z kanarkami. Na zdjęciu widoczny samczyk. Dzisiaj samiczka powinna złożyć drugie jajko.

[malypro]

kilkudniowe makoągwy