Kolibry - rodzina ptaków z rzędu długoskrzydłych, obejmująca ponad 300 gatunków.
Kolibry są małymi, drobnymi ptakami. Niektóre z nich są najmniejszymi z ptaków.
Upierzenie kolibrów jest bardzo ozdobne o wspaniałych barwach.
Długi dziób i wysuwalny język umożliwiają odżywianie się nektarem kwiatów. Kolibry zapylają przy tym kwiaty.
Są w ciągłym ruchu, zwinne, lekkie i bardzo szybkie. Przy kwiatach zawisają w charakterystycznym tzw. locie furkoczącym, machając skrzydłami od 50 do 200 razy na sekundę (rekord wśród ptaków). Kolibry nie mają zdolności chodzenia.
Nocą u kolibrów następuje znaczny spadek temperatury ciała i okresowe zwolnienie procesów przemiany materii.
Kolibry występują na północy Ameryki Południowej, w Ameryce Środkowej i na południu Ameryki Północnej.
Żyją w monogamii.
Najbardziej znane gatunki kolibrów:
- brzęczek - nieco większy o trzmiela, żyje w Ekwadorze i Peru,
- górzak - żyje w Andach na wysokości 4-5 tys. m.n.p.m.,
- furczek dwuczuby,
- furczek ozdobny,
- furczek długodzioby,
- furczek Lindena,
- furczek łopatkosterny,
- topaziak,
- koliber-orłodziób,
- safo.
Kolibry w czasie wiosennego i jesiennego przelotu tracą 1/3 swej wagi, odzyskując ją następnie w ciągu kilku dni. Ta szybkość regeneracji jest możliwa dzięki zdolności ptaków do szybkiego trawienia.
